Therapievormen

U kunt bij mij terecht voor psychoanalytische psychotherapie, psychoanalyse en relatietherapie (bij samengestelde gezinnen). Elk van deze therapievormen licht ik hierna toe.

Psychoanalytische psychotherapie

Een psychoanalytische psychotherapie bestaat uit één of twee gesprekken per week. Het doel van de gesprekken is het onderzoeken en bewerken van vervormingen in van iemands denk- en gevoelsrepertoire. ‘Vervormingen’ zijn patronen die iemand ervan weerhouden om zijn leven een positievere wending te geven. Omdat het heel lastig is om de eigen vervormingen te zien (precies omdat iemand er vanuit zijn eigen vervormingen naar kijkt) en omdat die vervormingen voor de persoon zelf meestal als ‘waar’ en ‘veilig’ voelen, is de therapeut nodig. Deze loodst de cliënt met zijn aanmoediging, kennis en ervaring door het vaak pijnlijke proces van het ontdekken en loslaten van vervormingen en helpt bij het vinden van nieuwe manieren van voelen en denken. Een vervorming toont zich soms ook in de relatie tussen de therapeut en de cliënt; dat biedt de kans om de vervorming in het hier en nu te bewerken.

Psychoanalyse

Een psychoanalyse omvat 3 of 4 gesprekken per week die plaatsvinden terwijl de cliënt op de bank ligt. Het voordeel daarvan is dat de cliënt de therapeut niet ziet en zich veel beter op zichzelf en zijn innerlijk belevingswereld kan richten. Een ander voordeel is dat de hoge frequentie zorgt voor continuïteit, structuur en veiligheid, waardoor de cliënt bij het verkennen van zijn gedachten en gevoelens in ‘diepere’ lagen kan komen. Hierdoor ontstaat meer ruimte om onbewuste, vaak vroegkinderlijke manieren van psychisch functioneren te onderzoeken en hanteerbaar te maken. Tenslotte maken de hoge frequentie en het intensieve contact een emotionele ‘herijking’ mogelijk waardoor de kern van de persoonlijkheid autonomer, vrijer en steviger kan worden. Een psychoanalyse is een grote investering zowel van de kant van de analysant als de analyticus. Dat gebeurt dan ook alleen wanneer de problematiek ernstig, omvangrijk en hardnekkig is en wanneer een groot aandeel van onbewuste componenten kan worden verondersteld.

Relatietherapie

Echtparen voeren maar één gevecht, het probleem is dat ze datzelfde gevecht honderden keren voeren (James Donovan). In een relatietherapie onderzoekt de therapeut samen met de partners hoe en welke ‘spoken uit het verleden’ maken dat dat ene gevecht steeds terugkeert met een heftigheid die de partners zelf ook verbaasd. Spoken uit het verleden doen zich in het heden vaak voor als specifieke, onbegrepen pijnpunten die sterke verdedigingsreacties oproepen. Door deze pijnpunten te exploreren in hun onderlinge wisselwerking tussen de partners, ontstaan nieuwe inzichten. De partners gaan zichzelf en elkaar beter begrijpen, kunnen beter reflecteren op hun reacties en zijn daardoor eerder in staat het gevecht af te wenden. Ze leren hun interacties zodanig bijsturen dat problemen weer bespreekbaar en oplosbaar worden.

Relatietherapie bij samengestelde gezinnen

In een samengesteld gezin worden de gebruikelijke gezinsgrenzen doorbroken, doordat één of meerdere leden ook deel uitmaken van een ander gezin met een andere opvoedingsstijl, gezinscultuur en partnerrelatie. Oude en nieuwe loyaliteiten lopen door elkaar, ‘wij’ en ‘zij’ zijn van steeds wisselende samenstelling, er is minder controle over de invloeden op het gezin, de gewone beslotenheid en privacy van het gezinsleven wordt aangetast. Een samengesteld gezin doet daardoor, vooral in de beginfase, een extra beroep op de psychische kwaliteiten van de partners zoals bijvoorbeeld basisvertrouwen, basisveiligheid, zelfwaardering en aanpassingsvermogen. Specifieke pijnpunten uit het verleden worden soms precies geactiveerd door de dynamiek van het samengestelde gezin. Ook hier geldt dat het exploreren van deze pijnpunten in de context van het samengestelde gezin een nieuwe samenwerking tussen de partners mogelijk maakt.